Wczasy i wycieczki last minute Austria

Wczasy i wycieczki last minute Austria

Rezerwuj wczasy i wycieczki autokarowe do Austrii z wyjazdami z kilkudziesięciu miast w Polsce oraz wycieczki lotnicze z wylotami z Warszawy w niskich cenach. Zaplanuj swoje wakacje w hotelach z all inclusive. Skorzystaj z ofert last minute do Austrii. Kup tanie wczasy w Austrii na raty, w dogodnym systemie kredytowym.

Polecamy wycieczki objazdowe ze zwiedzaniem Wiednia, Salzburga, Mariazell. Proponujemy wyjazdy na narty i pobyty, w tak znanych kurortach jak Zell am See, Kaprun, Klagenfurt, Bad Gastein lub w doliach Zillertal, Pitztal, Otztal.

zobacz_cennik.jpg

Jeśli szukasz atrakcyjnej oferty zostaw nam swój numer telefonu a my oddzwonimy i przygotujemy najlepszą propozycję.

Wiedeń

leży nad Dunajem (170 m n.p.m.), na pograniczu Alp (Lasu Wiedeńskiego) i Kotliny Wiedeńskiej. Centrum miasta stanowi dawny Wiedeń średniowieczny okolony Kanałem Dunajskim (dawny Dunaj) i szerokim pasem obwodnicy, zwanej Ringiem, która została wytyczona na miejscu zburzonych w 1858 r. obwarowań miejskich. Od centrum rozchodzą się promieniście ulice prowadzące ku przedmieściom. Dzielnice zewnętrzne cechuje duży udział lasów i terenów rolnych. Są to włączone do miasta dawne wsie i miasteczka, jak np. Grinzing — osiedle winiarzy w drodze na wzgórze Kahlenberg (483 m n.p.m., kościół z kaplicą Jana III Sobieskiego). Większość budowli zabytkowych znajduje się w centrum miasta, tzw. mieście wewnętrznym, katedra Św. Stefana (zał. w XII w., część romańska przebudowana w latach 1359-1446), kościół Minorytów, Maria am Gestade, Hofburg, zespoły pałacowo-ogrodowe: Belweder, Schonbrunn.
Wieden_wycieczki

Burgenland

Jest najmłodszym z krajów związkowych. Został utworzony w 1921 r. Dla turystów urządzone są kąpieliska: Neusiedl am See, Podersdorf am See, Rust (znane wino „Ruster"), Mórbisch am See.

Dolna Austria

Dolna Austria obejmuje najstarsze historyczne ziemie księstwa austriackiego. Leży po obu brzegach Dunaju. Na północy wznosi się lesista część Masywu Czeskiego — Wald-viertel, i na wschód od niej, przynależna już do Przedgórza Karpackiego, kraina Wein-viertel, znana z tradycji winiarskich. Część południowa jest bardziej urozmaicona. W jej granice wchodzi bowiem pagórkowaty obszar Przedgórza Alpejskiego, wzgórza Lasu Wiedeńskiego, wysokogórski krajobraz Alp Austriackich oraz kontrastująca z nimi rozległa zapadliskowa Kotlina Wiedeńska. Stolicą Dolnej Austrii jest Wiedeń.

Górna Austria

Najbardziej na południe wysunięta jest część alpejska. Stanowią ją Alpy Salzburskie — część Północnych Alp Wapiennych z najwyższym, silnie skrasowiałym i pokrytym niewielkim lodowcem masywem Dachstein (2995 m), oraz kraina jezior polodowcowych Salzkammergut (Atter 46 km2, Traun 25 km2, Mond 14 km2, Hallstatt 8 km2, Zell 4 km2). Największe znaczenie turystyczne mają Alpy wraz z pojezierzem Salzkammergut. Północne, łagodniejsze stoki masywu Dachstein, które należą do Górnej Austrii pokrywa gęsta sieć schronisk, stacji sportów zimowych, kolejek i wyciągów. U podnóża gór mieszczą się ośrodki turystyczne: Gosau i Obertraun — dogodny punkt wyjściowy do jaskiń naciekowych (Mammuthóhle, Rieseneishohle). Salzkammergut, kraina urwistych wapiennych gór, jezior, lasów, starych miasteczek nad brzegami jezior słynie z bogatej tradycji i zabytków sięgających czasów przedhistorycznych. Najczęściej odwiedzane miasteczka to: Hallstatt u podnóża góry Salzberg znanej z kopalni soli z okresu brązu, z cennymi znaleziskami z okresu kultury halsztackiej (muzeum), Sankt Wolfgang z zabytkami z XV i XVI w. (wśród nich późnogotycki drewniany tryptyk Michała Pachera z 1481 r.), Gmunden nad jeziorem Traun (poza zabudową z XVII i XVIII w. znajdują się tu muzea Brahmsa oraz regionalne Salzkammergut). W okolicy Gmunden charakterystyczne w krajobrazie są zamki nad brzegiem jeziora z XVI, XVII w. Starym zabytkowym miasteczkiem jest również Mondsee. Ważną rolę w ruchu przyjazdowym do Salzkammergut odgrywają uzdrowiska. Najbardziej znane Bad Ischl (źródła solankowe), założone w 1466 r., rozbudowane w XIX w., stanowiło letnią rezydencję Franciszka Józefa I.

Karyntia

Karyntia została włączona do księstwa austriackiego w 1335 r. Zamieszkała jest częściowo przez Słoweńców (doliny rzek Gail i Drawy), co wiąże się z przeszłością historyczną tych ziem7. Jest krajem wybitnie górskim. Na północ od zapadliskowej doliny Drawy wznoszą się pasma górskie Wysokich Taurów. Należą do nich graniczna z Tyrolem Wschodnim i Salzburgiem grupa górska Glockner z najwyższym w Austrii szczytem Gross-glockner (3797 m) i lodowcem Pasterze oraz położone na wschód od przełęczy Hochtor (2575 m) grupy Goldberg (Hocharn 3254 m), Ankogel (Hochalmspitze 3360 m) i Hafner (Gr. Sonnblick 3030 m). W górach rozmieszczone są stacje turystyczne (alpinistyczne, narciarskie). Osadnictwo trzyma się doliny rzeki Moll, dopływu Drawy.

Bogate tradycje ma Heiligenblut (1301 m n.p.m.) u podnóża masywu Grossglockner, Mallnitz u wylotu kolejowego Tunelu Tauryjskiego (Tauerntunnel, 8,5 km dł., wybudowany w 1909 r.) na linii Salzburg-Klagenfurt. Do lodowca Pasterze (Franz-Josefs-Hóhe 2362 m) prowadzi bardzo atrakcyjna, turystyczna trasa samochodowa Grossglockner Hochalpenstrasse. Na wschód od przełęczy Katschberg (1641 m n.p.m.; tunel drogowy 5,5 dł., wybudowany w 1974 r.) ciągną się należące już do grupy Alp Noryckich pasma Alp Gurktalskich (obszar rozwijającego się intensywnie narciarstwa).
Obszarem największej koncentracji ruchu turystycznego w Karyntii o charakterze pobytowym jest Kotlina Klagenfurcka (nazwa słowiańska Kotlina Celowiecka). Osłonięta od północy i południa górami ma szczególnie korzystne warunki klimatyczne (wpływy panońskie). Poza formami turystyki, które wiążą się ściśle ze środowiskiem górskim, dzięki znajdującym się tu jeziorom są tu warunki do uprawiania sportów wodnych, stąd zwana jest Riwierą Karyncką. Jest krainą intensywnie zagospodarowaną turystycznie. Największe ośrodki, to: Velden, Pórtschach nad jeziorem Worther (19 km2), Ossiach, Steindorf nad jeziorem Ossiach (11 km2).

W Alpach Południowych rolę ośrodków turystycznych pełnią gęsto rozmieszczone osiedla wzdłuż doliny rzeki Gail. W Alpach Karnijskich zagospodarowane dla turystyki narciarskiej są obszary wzdłuż dróg prowadzących do przejść granicznych z Włochami (okolice przełęczy Plócken i Nassfeld). Obniżeniem między Alpami Karnijskimi a Karawankami przebiega europejski szlak komunikacyjny Wiedeń-Wenecja (kolej, autostrada) przez węzeł drogowy Tarvisio (we Włoszech) w kierunku Jugosławii. Z Klagenfurtu do Słowenii (Ljubljany) prowadzi przez Kara-wanki górska trasa przez przełęcz Ljubel (1058 m).
Stolicą Karyntii od 1518 r. jest Klagenfurt (słow. Celowiec), rzymska Claudia (wykopaliska fragmentów teatru, term). Przy ujściu rzeki Gail do Drawy leży Villach, uzdrowisko znane w czasach rzymskich (radioaktywne cieplice); ważny węzeł komunikacyjny.

Salzburg

Salzburg jest krajem górskim, silnie zróżnicowanym regionalnie. W jego granice wchodzą Północne Alpy Wapienne (Alpy Salzburskie) wraz ze strefą łupkową (Alpy Kitzbuhelskie) oraz krystaliczne Alpy Centralne (Wysokie i Niskie Taury), ponadto znajduje się tu niewielka część Przedgórza Alpejskiego. Stolicą kraju (współcześnie od 1850 r.) i jego głównym ośrodkiem turystycznym jest miasto Salzburg.
Miasto Salzburg leży w kotlinie nad rzeką Salzach na przejściu z Przedgórza Alpejskiego w Alpy Salzburskie. W przeszłości jako stolica księstwa bogatego w kopaliny (sól, kruszce szlachetne) miał szczególnie korzystne warunki rozwoju. W drugiej połowie XVIII w. miasto rozsławił W.A. Mozart; w 1775 r. otwarto teatr dworski, w 1841 r. akademię muzyczną Mozarteum. Obecnie Salzburg jest miastem festiwali: Salzburski Festiwal (od 1917 r.), Festiwal Wielkanocny (wprowadzony w 1964 r. przez H. v. Karajana), Tydzień Mozarta.

Flachgau obejmuje północną część kraju i stanowi najbliższe otoczenie Salzburga. Zajmuje Do Flachgau należy również zachodnia część malowniczej krainy alpejskiej Salzkammergut. Największymi jeziorami są tu Wolfgang (13 km2) i Fuschl, a głównymi ośrodkami turystycznymi — Fuschl am See (ruiny zamku Wartenfels) i stare miasteczko Sankt Gilgen. Popularne są punkty widokowe, na które prowadzą kolejki: Zwolferhorn (1522 m n.p.m.) z St. Gilgen i Schafberg (1783 m) z St. Wolfgang w Górnej Austrii.

Tennengau leży na południe od Flachgau w obrębie Alp Salzburskich przeciętych południkowo wąską doliną rzeki Salzach. Na wschód od niej wznoszą się pasma Tennen-gebirge (Bleikogel 2412 m), na zachód Hagen-gebirge (Tristkopf 2110 m) i na granicy z Niemcami Hoher Goli (2523 m). Znaczenie turystyczne mają miejscowości: Lungótz i Annaberg przy Salzburger Dolomitenstrasse, Abtenau i Golling. Największym ośrodkiem okręgu jest historyczne miasto Hallein10 położone nad rzeką Salzach u stóp góry Diirrnberg (770 m) ze słynną kopalnią soli. Dużą atrakcją jest zwiedzanie kopalni, jak również Muzeum Celtyckiego. Hallein, w którego granicach leży uzdrowisko Bad Durrnberg (solanki) jest również ośrodkiem sportów zimowych i ma połączenie wyciągami z Berchtesgaden w Niemczech.

Pongau od północy graniczy z Tennengau, na południe sięga do Karyntii. Leży w zasięgu Północnych Alp Wapiennych oraz Alp Centralnych. Alpy Salzburskie (Hagengebirge, Tennengebirge, masyw Dachstein) oddziela dolina rzeki Salzach i górnej Anizy od Wysokich i Niskich Taurów, które zajmują południową część okręgu. Jest krainą o długoletnich tradycjach turystycznych. W Wysokich Taurach, w wąskiej dolinie Gastein wykorzystanej przez transalpejską linię kolejową (kolej tauryjska) leży, znane już w czasach rzymskich, ekskluzywne uzdrowisko Badgastein . Trasa turystyczna Gasteiner Alpenstrasse prowadzi do stacji sportowej Sportgastein. W pobliżu Badgastein znajduje się wlot do tunelu kolejowego Bockstein-Mallnitz w Karyntii (tunel 8,5 km dł. na wys. 1173 m n.p.m., wybudowany w latach 1901 -09). Poniżej, w dolinie Gastein leży podobne uzdrowisko — Bad Hofgastein (870 m n.p.m.), założone w 1828 r. przez cesarza Franciszka I (pomnik).
Dogodne, dobrze zagospodarowane tereny narciarskie znajdują się w Niskich Taurach (Radstadter Tauern). Znanym ośrodkiem jest położone nad Anizą stare miasteczko Radstadt, a także znajdujący się na północ od doliny, już pod masywem Dachstein — Filzmoos. Dużą rolę w obsłudze ruchu turystycznego odgrywają miejscowości w dolinie rzeki Salzach: Schwarzach, Sankt Veit in Pongau, główne miasto okręgu — Sankt Johann in Pongau, Bischofshofen (jedna z największych w Europie skoczni narciarskich, na której odbywa się tzw. konkurs czterech skoczni). Na północ od Werfen, w Tennengebirge znajduje się wielka jaskinia lodowa Eisriesenwelt.

Lungau leży w dorzeczu górnej Mury. W części północnej przebiegają najwyższe pasma Niskich Taurów: Schladminger Tauern (Hochgolling 2863 m) i Radstadter Tauern (Weisseck 2711 m), w zachodniej fragment Wysokich Taurów z grupą Hafner (3076 m), od południa wkraczają łagodne grzbiety Alp Gurktalskich. Okręg ma znaczenie tranzytowe, przebiega tędy autostrada łącząca Salzburg z Karyntią (tunel Katschberg do Karyntii 5,5 km, tunel Tauern do Pongau 6,5 km). Ośrodkiem administracyjnym jest Tamsweg (1024 m n.p.m.). Najlepiej zagospodarowanym dla celów narciarskich jest Mauterndorf (1122 m) oraz Tauempasshóhe — stacja sportów zimowych na przełęczy Radstadter Tauern.

Pinzgau zajmuje część kraju wysuniętą najbardziej na zachód. Przecina go równoleżnikowa dolina rzeki Salzach. Na północ od niej wznoszą się łagodne pasma Alp Kitzbiihelskich (Geisstein 2363 m), na południe silnie zlodowacone grupy Wysokich Taurów: Venediger (Grossvenediger 3674 m), Glock-ner (Kitzsteinhorn 3203 m) na granicy z Tyrolem Wschodnim i Goldberg na granicy z Karyntią. Przełęczą Hochtor prowadzi do Karyntii wspomniana już turystyczna trasa'samochodowa Grossglockner Hochalpenstrasse, a przez tunel Felbertauern droga do Tyrolu Wschodniego. Północną część okręgu ciągnącą się południkowo wzdłuż doliny rzeki Saalach (dopływ Salzachu) zajmują Alpy Salzburskie z charakterystycznym płaskowyżem Steinernes Meer (2653 m) na granicy z Niemcami.
Turystyka jest dominującą funkcją okręgu. Główne miejscowości to: Krimml (1076 m n.p.m.) przy turystycznej trasie Gerlosstrasse (wodospady na Krimmler Ache, 100 m wys.); Mittersill (789 m) na szlaku z Tyrolu do Tyrolu Wschodniego przez tunel Felbertauern; Kaprun (800 m) — całoroczny ośrodek sportów zimowych (letnie tereny narciarskie na lodowcu Kitzsteinhorn); następnie Bruck (758 m) punkt węzłowy przy Glossglockner Hochalpenstrasse, Taxenbach (726 m) w pobliżu wąwozu Kitzloch. W dolinie Kaprun dużą atrakcją są spiętrzone zaporami (100 m wys.) zbiorniki wodne Wasserfallboden (1672 m n.p.m.), Mooserboden (2036 m) w kompleksie energetycznym Glockner-Kaprun.
Głównym ośrodkiem okręgu i znanym centrum turystycznym jest Zell am See. Można tu uprawiać sporty zimowe, sporty wodne (jezioro), turystykę górską. Jest to również miejscowość o tradycjach historycznych (zamek Rosenberg z XVI w.). Intensywnie zagospodarowane i masowo wykorzystywane w sezonie zimowym są miejscowości Saalbach i Hinterglemm w Alpach Kitzbuhelskich. U stóp Steineres Meer leży stare miasteczko Saalfelden (w otoczeniu zamki).

Styria

Nazwa Styrii pochodzi od hrabiów Steyr, których posiadłość w 1180 r. została uznana księstwem Rzeszy. Na północy rozciąga się strefa wapiennych Alp; z Alp Salzburskich w granice Styrii wchodzi południowa część masywu Dachstein i skrasowiałe góry Totes Gebirge (Rotgschir 2257 m). Między nimi znajduje się fragment krainy Salzkammergutz niewielkimi jeziorami Grundl i Altaussee. W ich pobliżu, przy turystycznej trasie Salzkammergut Strasse (prowadzi od Gmunden w Górnej Austrii do Trautenfels w Styrii), leży stare, zabytkowe uzdrowisko Bad Aussee (solanki) i na wschód od niego Bad Mitterndorf. Z Alp Austriackich na obszar Styrii wchodzą Alpy Ennstalskie (Hochtor 2365 m), w których Aniza tworzy atrakcyjny przełom Gesause, płaskowyż Hochschwab (2277 m), kopulaste grzbiety Veitschalpe (1982 m) oraz przecięte granicą z Dolną Austrią Schneealpe (1903 m) i Raxalpe (2007 m). Miejscowościami turystycznymi wzdłuż doliny Anizy są: Schladming, popularny ośrodek sportów zimowych, Gróbming, skąd wiedzie turystyczna Stoderzinkenstrasse na punkt widokowy (2048 m), Liezen, ważny węzeł drogowy, Admont, w pobliżu wejścia do przełomu, ze słynnym klasztorem benedyktynów (XI, XIX w.); w dolinie rzeki Murz: Miirzzuschlag, i w górę rzeki Neuberg, Miirzsteg. Na wzniesieniu opodal doliny rzeki Salza leży Mariazell (862 m n.p.m.), ośrodek sportów zimowych i równocześnie najsłynniejsze w Austrii miejsce pielgrzymkowe (austriacka Częstochowa).

Tyrol

Tyrol jest krajem turystyki, alpinizmu, sportów zimowych, zabytkowych miasteczek, starych obyczajów, bogatego folkloru. Panuje tu krajobraz wysokogórski z dużą powierzchnią lodowców i obszarów wiecznego śniegu.
Od północy, w strefie Północnych Alp Wapiennych wznosi się graniczna z Niemcami grupa górska Alp Algawskich (Grosser Krottenkopf 2657 m n.p.m.) intensywnie zagospodarowana w części przygranicznej (ośrodki Vils, Tannheim). Dolina rzeki Lech (dopływ Dunaju) oddziela je od Alp Lechtalskich (Parseierspitze 3036 m), znanych z terenów szczególnie korzystnych dla narciarstwa, zwłaszcza w okolicy przełęczy Arlberg (1793 m). Bogate tradycje (centrum szkolenia narciarskiego) ma silnie rozbudowany (rozległe tereny zjazdowe, kolejki linowe, schroniska) ośrodek Sankt Anton (1364 m). Wzdłuż granicy z Niemcami wznosi się grupa Alp Bawarskich. Na południu Nieminger Kette (Hochplatting 2759 m) z ośrodkiem turystyczno-uzdrowiskowym Seefeld (1181 m) i na północ od nich zwarty łańcuch Wettersteingebirge z granicznym szczytem Zugspitze (2963 m). Popularny ośrodek turystyczny Ehrwald (996 m) połączony jest kolejką linową z Zugspitze (Tiroler Zugspitzbahn) i następnie (Bayerische Zugspitzbahn) ze słynnym po stronie niemieckiej alpejskim ośrodkiem turystycznym Garmisch Partenkirchen. U stóp Wettersteingebirge, w malowniczej dolinie Leutascher Ache leży licznie odwiedzana miejscowość Leutasch. Do Alp Bawarskich należy również grupa Karwendelgebirge (Birkkar-spitze 2749 m) z największym w Tyrolu jeziorem Achen (ok. 7 km2); nad jeziorem miejscowości: Maurach (957 m), Petrisau (929 m). W pobliżu przełęczy Scharnitz (948 m; zwana Porta Claudia od twierdzy z XVII w.), stanowiącej granicę między Bawarią a Tyrolem, leży miejscowość Scharnitz (rzym. Mansio Scarbia), tradycyjne centrum alpinizmu.

Na wschód od doliny Innu wznoszą się strome, urwiste ściany Kaisergebirge (El-Imauer Halt 2344 m) znany teren wspinaczkowy. Pokryte są gęstą siecią schronisk, u podnóży mieszczą się liczne ośrodki turystyczne (m.in. Sankt Johann in Tirol, Kossen, Walchsee). Niezwykłą popularnością w sezonie zimowym cieszą się łagodne, intensywnie zagospodarowane i łatwo dostępne Alpy Kitzbuhelskie (Kreuzjoch 2558 m). Największe skupienie ośrodków turystycznych znajduje się w centralnej części regionu. Głównym jest Kitzbiihel, z innych licznie odwiedzanych: Sankt Johann in Tirol, Kirchberg, Westendorf, Ellmau. Na uboczu, w dolinie potoku Wild-schónau leżą Miihltal, Auffach.
Obszar na południe od doliny Innu do granicy włoskiej zajmują Alpy Centralne. Cechuje je surowa rzeźba polodowcowa, silne zlodowacenie i duże powierzchnie pokryte wiecznym śniegiem. Dopływy Innu dzielą główny trzon górski na poszczególne grupy. Ośrodki turystyczne zgrupowane są w dolinie Paznaun (rzeka Trisanna). Największe z nich to: Kappl, Ischgl, Paznaun, Mathon, Galtiir, do którego dochodzi widokowa trasa turystyczna Silvretta-Hochalpenstrasse łącząca Paznauntal z doliną Montafon w Vorarlbergu.

Między górnym odcinkiem Innu a doliną Oetz ciągną się pasma Alp Oetztalskich (Wildspitze 3768 m). Pokryte w górnych partiach lodowcami (największy Gepatschferner) i wiecznym śniegiem, stwarzają możliwości uprawiania narciarstwa w ciągu całego roku. W głąb masywu prowadzą doliny Kauner z wysokogórskim jeziorem zaporowym Gepatsch (elektrownia szczytowo-pompowa w Prutz u wylotu doliny) i dolina Pitz. Wysoko położona w dolinie Oetz miejscowość Solden (1362 m n.p.m.) należy do najliczniej w Tyrolu odwiedzanych ośrodków narciarskich w ciągu całego roku. Jeszcze wyżej leżą ośrodki Vent (1896 m) i Obergurgl (1927 m)16 oraz stacja sportów zimowych Hochgurgl (2150 m) przy drodze prowadzącej przez przełęcz Timmels-joch (2509 m) do Włoch. Na wschód wznoszą się Alpy Stubaiskie (Zuckerhiitl 3507 m). Powodzeniem cieszą się m.in. ośrodki turystyczne Fulpmes (945 m), Neustift im Stubaital (993 m), Ranalt (1260 m) w bocznej dolinie Unterberg. Przez Wipptal (dolina rzeki Sili) i przełęcz Brenner (1375 m) prowadzi do Włoch najdogodniejsze przejście przez główny łańcuch Alp Wschodnich. Biegnie nim linia kolejowa (otwarta w 1867 r.), stara droga i autostrada ze słynnym, najwyższym w Europie (190 m) mostem Europabriicke. Wzdłuż leżą miejscowości: Matrei (rzym. Matreium; 992 m n.p.m.; stare domy tyrolskie, zamek z XVIII w.), Steinach (1048 m; źródło radioaktywne), Gries am Brenner (1162 m). Rozległą grupę Alp Zillertalskich przecina południkowo dolina Ziller. Jej dolna część (w strefie Alp Kitzbuhelskich) jest szeroka i gęsto zasiedlona. Do największych miejscowości turystycznych należą: Zell am Ziller (580 m) i Mayrhofen (630 m). Liczne ośrodki turystyczne i stacje sportów zimowych znajdują się wysoko w górach; najchętniej odwiedzany jest Hintertux (1493 m).

Austria.jpg
Wysokimi walorami poznawczymi odznacza się dolina Innu. Jest to główny szlak komunikacyjny Tyrolu. Ma korzystne warunki klimatyczne, jest gęsto zaludniona. Znamienne w jej krajobrazie są stare średniowieczne miasteczka, zabytkowe kościoły, klasztory, zamki. Wzdłuż górnego biegu rzeki, począwszy od granicy szwajcarskiej znajdują się dogodne tereny narciarskie. Ich ośrodkami są: Serfaus (1427 m n.p.m.), Ried in Oberinntal (877 m), Obladis (1386 m), Ladis (1190 m). Przy drodze do Włoch przez przełęcz Reschen (1504 m) leży stare miasteczko Nauders (1365 m), znany ośrodek sportów zimowych. W dół Innu — średniowieczne miasteczko Landeck (816 m), położone na skrzyżowaniu dróg (zamek z XIII w.), dalej Imst z tradycjami ośrodka turystyki górskiej, Stams z barokowym (z XVII, XVIII w.) zespołem klasztornym cystersów (zał. w XII w.).

W środkowej części doliny Innu leży stolica Tyrolu Innsbruck (574 m n.p.m.) otoczony masywami górskimi sięgającymi ponad 2 tys. m n.p.m. Lokowany w 1239 r. przez księcia Meranu, w 1363 r. wraz z Tyrolem został przekazany Austrii. Ma szczególnie korzystne położenie w pobliżu znanej już w starożytności przełęczy Brenner (w 1772 r. wybudowano drogę kołową, w 1867 r. linię kolejową). Zachował się stary układ miasta z ośrodkiem śródmiejskim po prawej stronie Innu. Mieszczą się tu najcenniejsze budowle zabytkowe: Hofburg z XV, XVIII w., Hofkirche z XVI w. z nagrobkiem cesarza Maksymiliana I z 28 posągami z brązu, Goldenes Dachl — dawna rezydencja książęca z XV w., ponadto fragmenty zamku, budowle barokowe, muzeum w dawnym klasztorze franciszkanów z XVI w., uniwersytet założony w 1669 r. i nowoczesny gmach kongresowy. W pobliskim zamku Ambras (XI, XVI w.) odbywa się coroczny festiwal starej muzyki. Ponadto Innsbruck pełni funkcję międzynarodowego ośrodka turystyki i sportów zimowych. Był miejscem zimowych olimpiad w latach 1964 i 1976.

Tyrol właściwy od Tyrolu Wschodniego oddzielony jest zachodnią częścią kraju Salzburg. Najkrótsze połączenie drogowe między nimi prowadzi przez przełęcz Thurn (1274 m), węzeł drogowy Mittersill i tunel Felbertauern.
Tyrol Wschodni leży w dorzeczu Drawy. Największy obszar zajmują Wysokie Taury rozcięte dolinami rzeki Isel i jej dopływów. Na północy wznoszą się potężne, silnie zlodowacone grupy górskie: Venediger, Glockner i na południe od niej Schober (Hochschober 3240 m); na granicy z Włochami Rieserferner (Grosser Lenkstein 3236 m) i w środkowej części kraju góry Defereggen (Hochalmspitze 2997 m). Na południe od zapadliskowej doliny Drawy w granice Tyrolu Wschodniego wchodzą Alpy Południowe, a między Drawą a jej dopływem Gail Alpy Gaitalskie (Grosse Sandspitze 2772 m) zwane tu Dolomitami Lienckimi i na granicy z Włochami Alpy Karnijskie (Pfannspitze 2678 m).
Mimo wysokiej atrakcyjności Tyrol Wschodni jest słabiej zagospodarowany i mniej wykorzystany pod względem turystycznym. Do najlepiej zagospodarowanych ośrodków należą: Kals am Grossglockner (1325 m n.p.m.), Grossdorf i Spottling — Tauerer (kolejka do punktu widokowego na masywie Glockner), Stroden (1403 m), najbardziej popularny Matrei in Osttirol (975 m) i Sankt Johann in Walde (732 m). Ponadto w dolinie rzeki Schwarzach (dopływ Isel) tradycje turystyczne ma Sankt Jakob in Defereggen (1384 m).
Przy ujściu Isel do Drawy leży główne miasto Tyrolu Wschodniego Lienz.

Vorarlberg

Północną część kraju zajmuje graniczny z Niemcami Las Bregencki o krajobrazie średnich gór fliszowych, łagodnej rzeźbie i dużym zalesieniu. Największą wysokość osiąga w części wschodniej (Hoher Ifen 2232 m) leżącej już na przedpolu wapiennych Alp Algawskich. Przecina go atrakcyjna pod względem turystycznym dolina Bregenzer Ache, która stanowi ważny szlak komunikacyjny, łączący Voralberg z Tyrolem (przełęcz Hochtannberg 1675 m). Szczególnie intensywnie zagospodarowana do celów narciarskich jest położona we wschodniej części Lasu Bregenckiego, masowo odwiedzana w sezonie zimowym kraina Kleines Walsertal z głównymi ośrodkami Mittelberg i Riezlern. Las Bregencki wyróżnia odrębność etnograficzna (oryginalne stroje, obyczaje).

Austria_Zima_narty.jpg
Popularnym obszarem sportów zimowych są we wschodniej części Vorarlbergu Alpy Lechtalskie. Miejscowość Lech, w pobliżu granicy z Tyrolem (1444 m), należy do najliczniej odwiedzanych ośrodków narciarskich w Austrii; podobnie Zurs (1717 m) przy przełęczy Flexen (1773 m). Wzdłuż granicy ze Szwajcarią i Liechtensteinem wznosi się łańcuch Alp Retyckich (Schesaplana 2965 m), u podnóża których przebiega dolina rzeki III. Jej górny odcinek zwany Montafon jest niezwykle atrakcyjny pod względem krajobrazu, a także możliwości turystycznych, w tym również narciarskich. Głównym centrum Montafonu jest miejscowość Schruns; inne popularne ośrodki to: Vandans, Sankt Gallenkirch, Gaschurn, Partenen.
Na południu w granice Vorarlbergu wchodzi fragment grupy Silvretta (Piz Buin 3312 m) należącej do Alp Centralnych i na północ od niej dużo niższe już góry Verwall (Maderers-pitze 2769 m). Przez graniczną z Tyrolem przełęcz Bielerhóhe (2036 m) przebiega znana turystyczna trasa Silvretta-Hochalpen-strasse. Najważniejsza trasa komunikacyjna Vorarlbergu o charakterze tranzytowym biegnie od przełęczy Arlberg (tunel kolejowy 10,3 km dł., wybudowany w 1884 r., drogowy 13,9 km, w 1978 r.), wzdłuż doliny Kloster do Bludenz, głównego miasta gęsto już zaludnionej i uprzemysłowionej dolnej części doliny III, zwanej Walgau. Stolicą kraju jest Bregencja (27 tys. mieszk.), leżąca nad Jeziorem Bodeńskim u ujścia Renu.

Klimat Austrii jest umiarkowany, ciepły, w Alpach górski, silnie zróżnicowany, zaznaczają się wpływy panońskie i śródziemnomorskie.
Średnia roczna temperatura waha się od 0,8°C w Alpach Centralnych do 8,9°C w Kotlinie Wiedeńskiej, opady 400-600 mm, w kotlinach i dolinach śródgórskich do 600 mm. Na granicy wiecznego śniegu (średnio na wys. 2750 m) 77% opadu stanowi śnieg, na wysokości powyżej 3600 m — wyłącznie śnieg. Liczba dni z pokrywą śnieżną wynosi w Austrii Dolnej 40, w dolinach Alp Centralnych 130 dni. W górach częste są wiatry fenowe. *żródła własne, Atrakcje Turystyczne,Wikipedia

Organizujemy wyjazdy firmowe do Austrii, wycieczki motywacyjne, integracyjne, wyjazdy incentive travel dla firm. Profesjonalnie zajmujemy się obsługą firm i kompleksowym przygotowaniem wyjazdu oraz dostosowaniem programu do życzeń klienta i jego możliwości finansowych.
Jesteśmy kilkanaście lat na rynku a nasi doradcy organizowali niejeden wyjazd dla firm. Skontaktuj się z nami.

Organizujemy także wyjazdy i bilety na imprezy sportowe do Austrii. Zawody Formuła 1., MotoGP .