Wczasy i wycieczki last minute Francja

Wczasy i wycieczki last minute Francja

Francja jest krajem dużym o powierzchni 551,5 tys. km kwadratowych. Leży nad Oceanem Atlantyckim i ma dostęp zarówno do mórz oblewających Europę od północy, jak i od południa. Na obszarze Francji przeplatają się trzy główne typy ukształtowania powierzchni Europy Zachodniej: stare masywy górskie, obniżenia zbudowane ze skał osadowych i młode góry fałdowe. 51% powierzchni kraju zajmują niziny położone poniżej 200 m n.p.m. tylko 20% stanowią obszary wyniesione powyżej 500 m n.p.m. Skupiają się one głównie w południowo - wschodniej części kraju.

Większa część obszaru Francji leży w strefie klimatu umiarkowanego morskiego. Na wybrzeżu Atlantyckim panuje klimat oceaniczny, a na wybrzeżu Morza Śródziemnego klimat śródziemnomorski.
Na obszarze Francji można wyróżnić następujące regiony turystyczne: Region Północny, Region Wybrzeża Atlantyckiego, Region Wybrzeża Śródziemnomorskiego, Korsyka, Alpy, Jura, Pireneje, Masyw Centralny, Wogezy, Paryż, Region Paryski, Alzacja i Lotaryngia i Dolina Loary.

Warto zobaczyć:
Muzeum w Luwrze mieści się w wielkim kompleksie budowli pałacowych i należy do najbogatszych na świecie. Spośród licznych arcydzieł sztuki do najbardziej znanych należą: Wenus z Milo i Nike z Samotraki oraz Mona Liza Leonarda da Vinci.

zobacz_cennik.jpg

Wersal (29 km od centrum Paryża) to zespół pałacowo-ogrodowy. Przez wiele lat stanowił faktyczną stolicę Francji, jako że tu znajdowała się rezydencja francuskich monarchów (1682-1789 r.), a potem niektórych rządów (np. w czasie Komuny Paryskiej). 28 czerwca 1919 r. w Zwierciadlanej Galerii podpisany został traktat wersalski, kończący I wojnę światową (ze strony polskiej traktat ten podpisali Ignacy Paderewski i Władysław Grabski). Zespół składa się z głównego gmachu pałacowego (z bogatymi wnętrzami), rozległych ogrodów w stylu francuskim i angielskim (liczne fontanny, kaskady, rzeźby ogrodowe), pałacyków Trianon oraz „wiejskiego gospodarstwa (Hameau) Marii Antoniny.
Spośród wielu innych muzeów o bardzo zróżnicowanych zbiorach i problematyce (od biograficznych, historycznych, sztuki, etnograficznych przez dzielnicowe aż po muzea osobliwości — np. figur woskowych), jedną z najmłodszych placówek o oryginalnym wystroju wnętrza eksponującą sztukę drugiej połowy XIX w. i początków XX w. jest muzeum urządzone we wnętrzu dawnego dworca kolejowego Orsay.
Miejscem szczególnie często odwiedzanym w Paryżu jest cmentarz Pere-Lachaise, będący jednym z najbardziej znanych w świecie (m.in. Jim Morrison, wokalista The Doors). Obok wielu osobistości życia publicznego i kulturalnego Francji pochowani są tu również Polacy (ponad 60 grobów), spośród których najbardziej znanym jest Fryderyk Chopin.
Wreszcie należy wspomnieć o liczącym się w środowisku katolickim całego świata sanktuarium pielgrzymkowym przy ulicy du Bac 140 — relikwiarz św. Katarzyny Laboure z kaplicą Cudownego Medalika (rocznie ponad 1 min pielgrzymów z różnych krajów).

Największym walorem Paryża jest jednak jego swoisty i niepowtarzalny „klimat". Odnosi się to przy tym zarówno do całego miasta, jak i poszczególnych dzielnic (np. Dzielnica Łacińska czy Montmartre) lub ich fragmentów (np. plac Pigalle w porze nocnej, Pola Elizejskie, Lasek Buloński), ulic, placów targowych. Te właśnie nieuchwytne walory przyciągają turystów z całego świata. Specyficzny i niepowtarzalny nastrój miasta oraz życzliwość i pobłażliwość Paryżan sprawia, że okres aklimatyzacji obcokrajowców skraca się tu do minimum. Wszyscy, którzy odwiedzili Paryż, zwany też często „stolicą wszechświata" lub „miastem świata", zadomowiają się w nim bardzo szybko.
Spośród licznych obiektów nowoczesnej architektury wymienić można nw Paryżu pałac Chaillot (1937), gmach UNESCO (1958), Narodowy Ośrodek Sztuki i Kultury im. G. Pompidou (1977 r.), nowe dzielnice miejskie (zwłaszcza paryską dzielnicę La Defense). Muzea we Francji to liczba około 1000, z czego w Paryżu około 60.
Chateau dAmboise, wycieczki_Francja
Alzacja i Lotaryngia
Jest to region o rozwiniętej turystyce poznawczej, związanej z historią, zabytkami i miejscowym folklorem. Głównymi ośrodkami turystycznymi są Strasburg (m. in. siedziba Rady Europy) i Miluza, a ponadto Verdun (miejsce bitwy i cmentarz poległych w I wojnie światowej), Domremy-la-Pucelle i Vau-couleurs (miejsca związane z życiem Joanny d'Arc), Metz i Nancy. Do zwiedzania udostępniane są zakłady przemysłowe (głównie huty żelaza) doliny Mozeli.

Dolina Loary
Region o dominującej funkcji turystycznej o charakterze poznawczym obejmuje dwie krainy historyczne: Turenię (ze względu na urodzajne gleby zwaną „ogrodem Francji") i Andegawenię. Turystów przyciągają przede wszystkim pochodzące z różnych epok pałace i zamki królewskie. Do najważniejszych atrakcji turystycznych należą:
Chambord — zamek renesansowy, największy i najbardziej zabytkowy w grupie zamków Loary, rezydencja Ludwika XIII i Ludwika XIV, a także Stanisława Leszczyńskiego (1724-1733);
Blois — zamek królewski, którego najstarsze partie pochodzą z okresu średniowiecza, rezydencja Ludwika XII;
Amboise — warowny zamek królewski z XV w.;
Chenonceaux — renesansowy zamek (jeden z najpiękniejszych zamków Loary) z rozległym ogrodem;
Chaumont-sur-Loire — gotycko-renesan-sowy zamek (XV-XVI w.), należy do najbardziej malowniczych nad Loarą;
Angers — zamek wzniesiony w latach 1228-38, siedziba królewska z XV w. Jest tu jedna z największych na świecie kolekcji gobelinów z XIV w. (m. in. tzw. Gobeliny Apokalipsy).
Odwiedzane przez turystów są też zamki Chinon, Saumur, Chateaudun, Cour-Cheverny.

Flandria
Flandrię cechuje klimat oceaniczny o chłodnych zimach. Armoryka jest najniższym ze starych masywów, złożonych z szeregu łagodnie wznoszących się grzęd i grzbietów (do 417 m n.p.m.). Obejmuje Bretanię i część Normandii. Doliny i zbocza są tu zajęte pod uprawę, łąki obramowane pasami żywopłotów (bocages), wierzchowiny natomiast stanowią na ogół nieużytki porośnięte wrzosem. Klimat jest umiarkowany morski. Wybrzeże jest skaliste typu riasowego o charakterystycznym „poszarpanym" krajobrazie. Z Basenu Paryskiego Region Północny obejmuje Normandię i Pikardię, o atrakcyjnych terenach nadmorskich i licznych wodach mineralnych. O rozwoju turystyki zadecydowało przede wszystkim korzystne położenie w stosunku do Paryża i Londynu, a także dużych aglomeracji miejskich północnej Francji oraz Belgii.
Wyróżnia się dwa wielkie subregiony: bretoński i „paryski", nazwany tak od strefy wpływów stolicy kraju.
Subregion bretoński ciągnie się od ujścia rzeki Vilaine do półwyspu Contentin (Normandzkiego). Głównym ośrodkiem miejskim jest Rennes, dawna stolica Bretanii. Zachowały się tu pozostałości odległych epok (m.in. megality, kamienne obeliski sprzed 5 tys. lat). Urozmaicona jest architektura świecka i sakralna. Kultywuje się rodzimy folklor. Do celów turystycznych zagospodarowano kanały łączące kanał La Manche z Oceanem Atlantyckim, Saint-Malo z La Roche-Bernard, wykorzystujący system rzek Rance i Vilaine. Dobrze rozwinięta jest sieć dróg i połączeń kolejowych. Porty lotnicze mają: Brest, Lo-rient, Ouimper, Nantes, Rennes, Saint-Brieuc. W lecie czynne jest również lotnisko w Di-nard, utrzymujące połączenie z Anglią i wyspą Jersey. Głównym morskim portem pasażerskim jest Cherbourg (połączenie zwłaszcza ze Skandynawią i Wielką Brytanią). Nowoczesne porty żeglarskie znajdują się w Saint-Malo, Port-la-Foret, La Trinite-sur-Mer.
Miejscowości turystyczne:
Dinard — największe kąpielisko północnej Bretanii, o obszernych terenach plażowych. Rozwinięta infrastruktura towarzysząca, częściowo o charakterze całorocznym (m.in. kasyno gry). W lecie (VII-VIII) przebywa tu ok. 80 tys. turystów, z tego 20 tys. obcokrajowców, głównie z Wielkiej Brytanii.
Carnac — kąpielisko, piaszczyste plaże. W pobliżu zatoka Morbihan, tworząca morze wewnętrzne z 200 małymi wysepkami i urozmaiconą linią brzegową, zaliczana do najpiękniejszych fragmentów krajobrazowych Bretanii.
Sainte-Anne-d'Auray — sanktuarium Św. Anny, patronki Bretanii, 1 min turystów i pielgrzymów rocznie;
Saint-Malo — miasto portowe i kąpielisko u ujścia rzeki Rance. Na rzece zainstalowano 24 turbiny o łącznej mocy 240 MW. Do napędu turbin wykorzystuje się różnicę poziomu wody między przypływami a odpływami, wynoszącą u ujścia Rance 13,5 m. Obiekt udostępniony do zwiedzania. Stare miasto otoczone jest warownym murem z basztami (XIII-XV w.) i bramami;
Le Mont-Saint-Michel — opactwo benedyktyńskie, założone w 966 r. na miejscu oratorium z VIII w. i rozbudowywane do XVI w., stanowi jeden z najlepiej zachowanych zespołów średniowiecznej architektury zakonnej w Europie. Klasztor usytuowany jest na skalistej wyspie (wys. 78 m), połączonej groblą ze stałym lądem. Obiekt kultu religijnego. Rocznie przybywa tu ok. 1,6 min turystów.
Subregion „paryski" ciągnie się od Półwyspu Normandzkiego do granicy belgijskiej, przed którą kanał La Manche łączy się z Morzem Północnym. Obejmuje Normandię, Pikardię oraz Flandrię. Głównym obszarem turystycznym jest Normandia ze swą dawną stolicą Rouen.
Do najważniejszych miejscowości turystycznych należą Trouville-sur-Mer-Deauville i Le Touquet-Paris-Plage, w których koncentruje się 2/3 całej bazy noclegowej subregionu.
Trouville-sur-Mer-Deauville — zespół miejski, w którym wiodąca funkcja turystyczna przypada Deauville.
Le Touąet-Paris-Plage swój rozwój (od końca XIX w.) zawdzięcza położeniu w niedalekiej odległości od Paryża, Brukseli i Londynu. Korzystne warunki klimatyczne w połączeniu z lasami sosnowymi i plażami sprawiły, że obok funkcji turystycznej rozwinęła się funkcja uzdrowiskowa (leczenie klimatyczne). Znalazło to swój wyraz w dwóch oddzielnych dzielnicach — uzdrowiskowej i kąpieliskowej. Około Lisieux — sanktuarium św. Teresy, przebywa tu rocznie 1,5 min turystów i pielgrzymów z wielu krajów.

Wybrzeże Atlantyckie
Region ciągnie się od ujścia rzeki Vilaine do granicy hiszpańskiej i obejmuje część regionów naturalnych: Armorykę i Basen Paryski oraz całą Akwitanię.

Akwitania stanowi obszar nizinny podnoszący się stopniowo na północo-wschodzie ku Masywowi Centralnemu, a na południu ku Pirenejom. W południowo-zachodniej części rozciąga się piaszczysta nizina Landów, zakończona wysokim pasmem wydm nad Zatoką Biskajską. Klimat jest umiarkowany, ciepły z bardzo łagodną zimą, upalnym latem i znaczną ilością opadów. Część północno-wschodnia to skrasowiały płaskowyż z licznymi grotami i jaskiniami, zwłaszcza wzdłuż rzek Vesere i Beune — m.in. jaskinia Las-caux, w której odkryto w 1940 r. jeden z największych i najlepiej zachowanych w Europie zespołów paleolitycznych malowideł i rytów naskalnych; a także podobne zespoły malowideł w jaskiniach Font-de-Gaume, Les Combarelles. Wyróżnia się tu 5 subregionów: Dolnej Loary, Wandei, Charente, Landów i Vascon-gadas (Kraj Basków).
La Baule — Le Pouliguen — Pornichet — zespół miejscowości tworzących swego rodzaju aglomerację turystyczną. Korzystne warunki plażowania (zwłaszcza plaże La Baule). Początki turystyki sięgają połowy XIX w. Samo La Baule powstało w 1879 r., wybudowane jako kąpielisko o wysokim standardzie.
Les Sables d'Olonne — port rybacki i kąpielisko. Atrakcyjne tereny plażowe. Początki turystyki przypadają na lata dwudzieste XIX w.
La Rochelle — główny ośrodek turystyki żeglarskiej (port jachtowy na 6000 jednostek, stocznia jachtowa). Zachowały się tu fragmenty średniowiecznych obwarowań (XIV-XVw.), budowle renesansowe. Odbywają się tu znane w świecie „Międzynarodowe spotkania sztuki współczesnej".
Biarritz — największa miejscowość turystyczna i uzdrowiskowa nad Atlantykiem, położona jest u wrót Vascongadas. Rozwój turystyki nastąpił w zasadzie po 1855 r., kiedy to cesarzowa Eugenia i Napoleon III wznieśli tu swoją rezydencję (Villa Eugene). Przyjazdy w okresie zimowym zapoczątkowała angielska królowa Wiktoria z synem (Edwardem III), potem pojawili się Rosjanie i Hiszpanie z królem Alfonsem XIII. Od 1893 r. zaczęto wykorzystywać w celach leczniczych miejscowe solanki.

Wybrzeże Śródziemnomorskie
Region ten rozciąga się wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego od granicy hiszpańskiej do granicy włoskiej. Warunki klimatyczne przejawiają się tu suchym i gorącym latem oraz łagodną i wilgotną zimą; temperatura wody latem powyżej 20°C, zimą ok. 13°C. Charakterystyczna jest roślinność typu śródziemnomorskiego. Wyróżnia się 3 subregiony turystyczne: Langwedocja — Roussillon, ujście Rodanu, Wybrzeże Lazurowe.
Wybrzeże Langwedocji - Roussillon (180 km) do lat sześćdziesiątych obecnego stulecia nie było w zasadzie wykorzystywane przez turystykę (brak rozwiniętej szaty roślinnej, podmokły teren, komary).
Do innych ważniejszych miejscowości turystycznych należą:
Carcassonne — średniowieczny zespół urbanistyczny, jeden z najlepiej zachowanych w Europie. Składa się z warownego miasta górnego, tzw. La Cite (VI -XII w.), oraz miasta dolnego (założone w 1247 r.).
Prades — miejsce międzynarodowych festiwali muzycznych, zainicjowanych przez wiolonczelistę Pabla Casalsa;
Perpignan — dawna stolica królów Majorki, ma liczne zabytki (XI-XVI w.). Port lotniczy utrzymuje bezpośrednią komunikację m.in. z Londynem i Balearami.
Saint-Tropez — miejscowość wypoczynkowa świata artystycznego Francji. Dominują obiekty noclegowe dla bogatej klienteli. Na wodach zatoki w połowie lat sześćdziesiątych wybudowano przeznaczone dla bogatych turystów osiedle Port Grimaud, będące miniaturą Wenecji;
Cannes — jeden z największych ośrodków turystycznych Francji.
Odbywają się tu liczne stałe imprezy międzynarodowe, m.in. festiwal filmowy, targi płytowe MIDEM, festiwale sztucznych ogni, salony jachtowe, wystawy kwiatów;
Nicea — jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych Europy i świata, ma liczne zabytki (począwszy od III w.) i muzea (m.in. Muzeum Matisse'a). Nicea jest też ważnym ośrodkiem turystyki kongresowej w Europie. Atrakcję stanowią liczne imprezy o charakterze międzynarodowym, m.in. karnawał nicejski, spotkania muzyczne, targi książki. Nicea jest głównym portem lotniczym i morskim w przejazdach na Korsykę i do Monako.
Korsyka
Ze względu na usytuowanie Korsyka stanowi odrębny region turystyczny. Położona jest w odległości 180 km od Wybrzeża Lazurowego. Powierzchnia 8722 km2. Teren jest silnie górzysty (Monte Cinto 2710 m n.p.m.), pocięty licznymi głębokimi dolinami rzek. Wybrzeże wschodnie jest słabo rozwinięte, zachodnie — rozczłonkowane, typu Masowego. Klimat podzwrotnikowy typu śródziemnomorskiego; średnia temperatura stycznia 11,2°C, lipca 24,5°C. Zachowały się tu liczne zespoły pomników megalitycznych z epoki neolitu (największe skupiska w zachodniej części wyspy — Filitosa, dolina Taravo) oraz ślady wpływów m.in. Grecji, Kartaginy, Rzymu i Bizancjum. W architekturze długo panował styl romański (np. kościoły w Bonifacio czy Cargese). Duże znaczenie miało budownictwo obronne (np. cytadele w Bonifacio, Calvi, Ajaccio). Z okresu gotyku pochodzi m.in. katedra w Calvi (XIII w.). Wiele budowlisakralnych o bogato dekorowanych wnętrzach powstało w okresie baroku (np. Ajaccio, La Porta-d'Ampugnani).
Miejscowości turystyczne: Bastia,Saint-Florent, Bonifacio (szkoła żeglarska), Porto-Vecchio (największy port jachtowy), Sartęne. Połączenia morskie łączą Korsykę z Francją i Włochami.

Alpy Francuskie ciągną się pasem 100-120 km szerokości wzdłuż wschodnich granic kraju i stanowią część Alp Zachodnich. Dzielą się na Alpy Północne i Południowe. Część północna (Alpy Graickie, Sabaudzkie, Delfinackie) rozcięta jest poprzecznymi przełomowymi dolinami na poszczególne masywy (Mont Blanc 4807 m n.p.m., Pelvoux 4102 m, Vanoise 3861 m). Liczne szerokie przełęcze w Alpach Północnych ułatwiają komunikację (Mała Św. Bernarda 2188 m n.p.m., Mont Cenis 2082 m, Larche 1996 m). Alpy Południowe (Kotyjskie, Nadmorskie, Prowansalskie) mają bardziej skomplikowaną budowę, przy czym masywy krystaliczne wznoszą się do wysokości 3370 m n.p.m. (Alpy Kotyjskie). Doliny Alp Południowych są na ogół niedostępne, mają charakter kanionów. Granica wiecznego śniegu przebiega na wysokości ok. 2500 m n.p.m. Głównymi terenami współczesnego zlodowacenia są Alpy Graickie i masyw Mont Blanc. W Alpach Południowych zaznaczają się wpływy klimatu podzwrotnikowego typu śródziemnomorskiego.
W Alpach wyróżnia się dwa subregiony turystyczne: Alpy Północne i Alpy Południowe.

Większość obiektów turystycznych koncentruje się w Alpach Północnych (m.in. 80% bazy noclegowej Alp, 76% wyciągów turystycznych). O rozwoju turystyki zadecydowała przede wszystkim dobra dostępność komunikacyjna (liczne przełęcze, tunele). Międzynarodowymi portami lotniczymi dla Alp Północnych są: Lyon (Satolas, ponad 2 min pasażerów rocznie) i Genewa (Szwajcaria), krajowymi: Grenoble, Lyon i Chambery.
Główną miejscowością Alp Północnych jest Chamonix-Mont-Blanc położone u stóp Mont Blanc, odwiedzane już w XVIII w. W 1821 r. założono tu Towarzystwo Przewodników Górskich. Jest to najważniejsza baza wypadowa dla wypraw alpinistycznych oraz wycieczek w Alpy i główna stacja sportów zimowych. Ważną rolę w turystyce odgrywa tunel drogowy pod masywem Mont Blanc (11,6 km dł.). Rozwinięta jest baza hotelowa (6 tys. pokoi). System wyciągów łączy Chamonix-Mont-Blanc z Courmayeur (Włochy). Dla turystyki zimowej zagospodarowano 100 km tras i szlaków narciarskich. Atrakcją turystyczną są lodowce. Jeden z nich — najdłuższy lodowiec masywu Mont Blanc — „Morze Lodu" (Mer de Glace) jest udostępniony do zwiedzania. Sezon turystyczny trwa cały rok.
Ważniejsze stacje sportów zimowych: Courchevel, Val-d'lsere, La Plagne, Les Ares, Tignes, Corbier, Bon-neval-sur-Arc, Megeve. W związku z Igrzyskami Olimpijskimi w 1968 r. wybudowano nowoczesną stację Chamrousse. Wielkie stacje są ze sobą powiązane siecią wyciągów, tzw. zespoły narciarskie — np. zespół Meribel-les-Allues-Courchevel ma 68 km2 i 95 wyciągów, zespół Tignes-Val-d'lsere 67 km2 i 116 wyciągów. Ogółem wykształciło się już 10 takich zespołów.
Annecy znane jest ze sportów wodnych (jezioro Annecy). Głównym ośrodkiem administracyjnym, ważnym centrum kulturalnym, turystyki kongresowej i międzynarodowych wystaw jest Grenoble. Znajduje się tu wiele zabytków i placówek muzealnych (m.in. Muzeum Sztuk Pięknych, jedno z najbogatszych we Francji, i muzeum regionalne). Ośrodkiem kultu religijnego jest La Salette (objawienia Matki Bożej 1846 r.).

W Alpach Południowych — ze względu na trudną dostępność i słaby rozwój gospodarczy — początki turystyki przypadają dopiero na lata sześćdziesiąte. Do najważniejszych stacji sportów zimowych należą: Mont-Genevre, Serre-Chevalier, Saint-Vśran, Vars, a spośród uzdrowisk Greoux-lex-Bains.

Jura to obszar wyżynno-górski (wapienie jurajskie i kredowe), położony na przedpolu Alp, złożony z kilku równoległych grzbietów. Część południowa jest wyższa, grzbiety ciągną się na jednej niemal wysokości ok. 1600 m n.p.m. (najwyższy szczyt Cret de la Neige 1723 m). Klimat jest umiarkowany górski. Najlepsze warunki klimatyczne mają stoki południowo-wschodnie (uprawa winnej latorośli). W rejonie tym brak wielkich ośrodków turystycznych. Główną miejscowością turystyczną jest Belfort. Lecznictwo uzdrowiskowe rozwinęło się w Salins-les-Bains, Lons-le-Saunier, Divonne-les-Bains, Arc-et-Senans.

Pireneje
Do Francji należą stoki północne, ciągnące się pasem szerokości 30-40 km. Szczyty wznoszą się przeciętnie na wysokości ok. 3 tys. m n.p.m. (Vignemale 3298 m). Klimat jest podzwrotnikowy, częściowo morski, częściowo o cechach śródziemnomorskich. Do podstawowych walorów regionu należą wody mineralne. Spośród ponad 20 uzdrowisk o znaczeniu ponadregionalnym główną rolę odgrywają: Bagneres-de-Luchon, Bagneres-de-Bigorre, Aix-les-Thermes, Eaux-Bonnes, Eaux-Chaudes. W ostatnich kilkunastu latach obserwuje się rozwój turystyki zimowej. Czynnych jest ponad 300 wyciągów.

Swoisty przykład miejscowości turystycznej stanowi Lourdes, główny ośrodek kultu religijnego Francji i jeden z najważniejszych w świecie chrześcijańskim. Początek kultu wiąże się z objawieniami Matki Bożej Bernadecie Soubirous w 1858 r. w grocie Mas-sabielle. W 1933 r. Bernadetę ogłoszono jako świętą (Pius XI). W wyniku masowych przyjazdów pielgrzymów małe miasteczko rolnicze przekształciło się w wyspecjalizowane centrum religijne. W 1987 r. notowano tu blisko 5 min pielgrzymów, z których 65% podjęło podróż do Lourdes wyłącznie z motywów religijnych, w tym ok. 1 min pątników zagranicznych z blisko 120 krajów. Specjalną grupę pielgrzymów (ok. 70 tys. osób) stanowią chorzy, którzy przybywają tu przede wszystkim specjalnymi pociągami (trains speciaux de pelerinage, trains blanc). Przyjazdy tej grupy pielgrzymów wynikają głównie z wiary w uzdrawiające właściwości wody wypływającej z cudownego źródełka.
Lourdes jest miejscem licznych religijnych imprez kulturalnych, np. słynnych muzycznych Festiwali Wielkanocnych, międzynarodowego Biennale Sztuki Sakralnej czy festiwali filmowych. W miejscowym Pałacu Kongresowym (2 tys. miejsc) odbywają się zgromadzenia międzynarodowe i krajowe. Równocześnie Lourdes ma rozwiniętą bazę towarzyszącą (np. miasteczko sportowe, tereny spacerowe, kolejki linowe i tereny sportów zimowych). Wszystko to sprawia, że Lourdes zaliczyć można do typu miejscowości o „monokulturze" funkcjonalnej związanej z pielgrzymkami. W literaturze światowej określa się też często Lourdes mianem „miasta-hotelu" (vil-le-d'hótel).

Owernia
Masyw Centralny jest rozległym obszarem wyżynno-górskim (ok. 85 tys. km2) o wielkiej różnorodności krajobrazów i średniej wysokości 400-700 m n.p.m. W części środkowej liczne stożki wygasłych wulkanów, stanowią najwyższe wzniesienia masywu (Puy de Sancy 1886 m). Występują tu jeziora kraterowe i gorące źródła mineralne (ok. 15 uzdrowisk o zasięgu ponadregionalnym). Klimat jest umiarkowany górski, wilgotny. Południowe stoki wchodzą w zasięg klimatu podzwrotnikowego typu śródziemnomorskiego. W części środkowej zimy są bardzo śnieżne. Większa część Masywu Centralnego pokryta jest łąkami i pastwiskami.
Region ten charakteryzuje się przede wszystkim rozwiniętym lecznictwem uzdrowiskowym, znanym tu już w czasach rzymskich, a także bogactwem architektury romańskiej (ponad 500 zachowanych kościołów z tego okresu). Ze względu na liczne obiekty kultu religijnego (o zasięgu lokalnym i regionalnym) Owernię określa się mianem „krainy pielgrzymek". Głównym portem lotniczym jest Clermont-Ferrand (m.in. połączenia z Wielką Brytanią), w lecie czynne jest lotnisko w Vichy. Główną miejscowością turystyczno-uzdrowiskową jest Vichy — do niedawna największe uzdrowisko Francji. Znane już Rzymianom jako Aquae Calidae, ma 12 obfitych ciepłych źródeł (do 43°C). Największą stacją sportów zimowych jest Le Mont-Dore, w okresie międzywojennym trzecia stacja narciarska Francji. Głównym ośrodkiem kultu religijnego o zasięgu krajowym jest Le-Puy (ok. 300 tys. pielgrzymów rocznie).

Wogezy są masywem górskim o płaskich lub kopulastych wierzchołkach i głębokich dolinach. Najwyższym wzniesieniem jest Bal-lon de Guebwiller (1424 m n.p.m.). Przeważają tu małe ośrodki turystyczne. Głównymi miejscowościami turystyczno-uzdrowiskowymi są Vittel, Sainte-Od-ile i Gerardmer (centrum sportów zimowych i wodnych).

Większość terytorium Francji ma charakter nizinny. Ogółem 51% obszaru zajmują płaskie i pagórkowate niziny (do 200 m n.p.m.).
Około 25% terytorium leży w strefie 200-500 m n.p.m., ponad 20% na wysokości 500-2000 m n.p.m. oraz ok. 4% powyżej 2000 m n.p.m. Najwyższym punktem jest alpejski szczyt Mont Blanc (4807 m n.p.m.), średnia wysokość wynosi 359 m n.p.m. Większość obszarów górskich i wyżynnych znajduje się w południowo-wschodniej części kraju, obszary nizinne dominują natomiast w części północno-zachodniej.
Większa część obszaru Francji znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego morskiego. Na wybrzeżu Atlantyku panuje klimat oceaniczny, na wybrzeżu Morza Śródziemnego — klimat śródziemnomorski, w Alpach i Pirenejach — klimat górski. We wnętrzu kraju i na wschodzie zaznacza się wpływ kontynentu. Średnie temperatury rozkładają się od poniżej 0 do 9° w styczniu i od 17 do 23°C w lipcu. Dla Paryża temperatury te wynoszą odpowiednio 2,2 i 18,2°C, dla Nicei 8 i 23,5°C. Przeciętna liczba dni z mrozem i przymrozkami waha się od kilkunastu w Bretanii i na Wybrzeżu Lazurowym (Riwierze Francuskiej) do 100 we wschodniej Francji i ponad 100 w obszarach górskich. Przeważają wiatry zachodnie. W dolinie Rodanu wieje z północy, najczęściej w zimie, zimny i gwałtowny mistral, w Langwedocji z północnego-zachodu — nieco cieplejszy tramontane.

Organizujemy wyjazdy firmowe do Francji, wycieczki motywacyjne, integracyjne, wyjazdy incentive travel dla firm. Profesjonalnie zajmujemy się obsługą firm i kompleksowym przygotowaniem wyjazdu oraz dostosowaniem programu do życzeń klienta i jego możliwości finansowych.
Jesteśmy kilkanaście lat na rynku a nasi doradcy organizowali niejeden wyjazd dla firm. Skontaktuj się z nami.