Wczasy i wycieczki last minute Hiszpania

Wczasy i wycieczki last minute Hiszpania

Rezerwuj wczasy i wycieczki autokarowe do Hiszpanii z wyjazdami z kilkudziesięciu miast w Polsce oraz wycieczki lotnicze z wylotami z Warszawy, Katowic, Krakowa, Wrocławia, Poznania, Gdańska w niskich cenach. Zaplanuj swoje wakacje w hotelach z all inclusive. Skorzystaj z ofert last minute do Hiszpanii. Kup tanie wczasy w Hiszpanii na raty, w dogodnym systemie kredytowym.

Turyści przybywający do Hiszpanii, aby spędzić wakacje wybierają przede wszystkim rejony Costa Brava, Costa del Sol lub Costa de la Luz. Polacy udają się także na hiszpańskie wyspy. Na Majorkę oraz Wyspy Kanaryjskie, Teneryfę i Gran Canarię. Hiszpania to kraj, który kojarzy się nie tylko z corridą, flamenco i piaszczystymi plażami. Przyjeżdżamy tutaj także ze względu na bogatą historię i ciekawe miejsca do zobaczenia.

zobacz_cennik.jpg

Hiszpania to nie tylko Madryt i Barcelona, ale także San Sebastian, Toledo, Walencja, Sewilla, Kordoba i Malaga.

Na terenie Hiszpanii można wydzielić osiem regionów turystycznych, które nawiązują bądź to do krain historycznych, bądź do jednostek morfostrukturalnych i zawierają się w granicach prowincji.

Region Północno-Zachodni
La Coruńa, Lugo, Orense, Pontevedra (Galicia), Leon (Leon), Oviedo (Asturia), Santander, Burgos, Palencia, Logrońo (Nowa Kastylia), Alava, Guipuzcoa, Vizcaya (Baskonia).
Na wybrzeżu występuje wiele piaszczystych plaż, zwłaszcza w otoczonych wzniesieniami zatokach. Do najsłynniejszych należą plaże San Sebastian (La Concha, Ondarreta) i Santander, lansowane jeszcze przez królową Izabelę II. Ponadto licznie odwiedzane są kąpieliska w Laredo, Zarauz, Castro Urdiales, Salinas, Llanes, Santillana del Mar. Klimat typowo oceaniczny, odznacza się dużą wilgotnością (śr. roczna suma opadów wynosi ok. 1500 mm) oraz umiarkowanymi temperaturami (śr. roczna 13-14°C). Głównym zajęciem ludności jest rolnictwo oraz rybołówstwo, w tym m.in. połowy skorupiaków i mięczaków (mariscos). Szczególne miejsce wśród miast galicyjskich zajmuje Santiago de Compostela, które obok Rzymu i Fatimy jest jednym z głównych miejsc ruchu pielgrzymkowego w Europie.
Burgos (nazwa pochodzi od zamku obronnego wzniesionego przez króla Leonu, Alfonsa Wielkiego) w latach 1037-1230 był stolicą suwerennego Królestwa Kastylii. Położenie miasta na szlaku pielgrzymek do Santiago de Compostela przyczyniło się do budowy w nim wielu imponujących obiektów sakralnych. Najciekawsze zabytki Burgos pochodzą z XIV-XVI w. i prezentują rozmaite odmiany stylu gotyckiego — katedra Santa Maria (XIII -XV w.), kościoły San Esteban (XIII -XIV w.), San Nicolas (XV w.) i Santa Agueda (XV w.) oraz pałac Casa del Cordon (XVI w.). Dwa najważniejsze — obok katedry — zabytki położone są na peryferiach miasta — klasztor Kartuzów Miraflores (XV w.) i klasztor Cystersów Las Huelgas Reales (XII-XIII w.).
W dolinie rzeki Ebro rozciągają się winnice, dające jedno z najbardziej cenionych win hiszpańskich — "Rioja".

Hiszpania_Last_minuteRegion Północno-Wschodni
obejmuje Pireneje, Góry Katalońskie, Nizinę Aragońską oraz kataloński odcinek wybrzeża Morza Śródziemnego.
Północną granicę regionu i zarazem całego półwyspu tworzą Pireneje, oddzielające Hiszpanię od kontynentalnego trzonu Europy. Stanowią one zwartą barierę górską o szerokości ponad 100 km, ciągnącą się na długości ok. 430 km, od atlantyckiej Zatoki Biskajskiej po przylądek Creus nad Morzem Śródziemnym. Pireneje wznoszą się średnio do 3000 m n.p.m., osiągając maksymalne wysokości w paśmie Maladeta (Aneto 3404 m n.p.m.). Korzystne warunki śniegowe w przeważającej części Pirenejów wpłynęły na intensywną rozbudowę ośrodków narciarskich. Znajduje się tu ok. 20 stacji sportów zimowych, z których największą renomę mają: Candanchu w aragońskich Pirenejach oraz Baqueira-Beret, La Molina, Vallter w katalońskich Pirenejach. W Pirenejach znajduje się ponadto sześć znanych uzdrowisk: Benasque, Panticosa (Huesca), Caldas de Bohi, Camporrells (Lerida), Ribas de Fresser (Barcelona) oraz San Hilario Sacalm (Gerona),

Góry Katalońskie
stanowią niewysokie pasmo (1717 m n.p.m.) ciągnące się równolegle do wybrzeży śródziemnomorskich. Łagodny klimat typu śródziemnomorskiego, bogata i zróżnicowana roślinność oraz wody mineralne (siedem uzdrowisk, w tym największe: Caldas de Montbuy, La Garriga, Prats) wpłynęły na dużą atrakcyjność tego obszaru. W paśmie zewnętrznym Gór Katalońskich występuje zbudowany z białych zlepieńców masyw Montserrat (1236 m n.p.m.). W masywie tym, którego skały tworzą filary, kopuły, urwiska, baszty, na wysokości 721 m n.p.m. zbudowano klasztor benedyktynów. W klasztorze tym znajduje się posążek Madonny, zabytek sztuki bizantyńskiej, znaleziony ok. 880 r. Jest on celem licznych pielgrzymek, w większości mieszkańców Katalonii.
U podnóża Pirenejów, między Górami Iberyjskimi i Katalońskimi, rozciąga się równinna i stepowa Kotlina Aragońska przecięta doliną rzeki Ebro, nad którą położona jest stolica Aragonii, Saragossa. Założona przez cesarza Oktawiana Augusta, na miejscu celtiberyjskiej osady Salduba, w IV w. została stolicą prowincji Hispania Tarraconensis.

Kataloński odcinek wybrzeża śródziemnomorskiego ciągnie się od granicy francuskiej do ujścia rzeki Ebro. W granicach prowincji Gerona nosi on nazwę Costa Brava (Wybrzeże Dzikie), a w granicach Barcelony i Tarragony — Costa Dorada (Wybrzeże Złote).
Costa Brava (168 km dł.) jest skalistym wybrzeżem, porośniętym niskimi dębami, gajami piniowymi i makią. Niewielkie piaszczyste plaże wypełniają tu małe zatoki (cala) lub tworzą wąskie pasma u stóp stromo wznoszących się zboczy. W przeciągu kilku lat małe miejscowości przekształciły się — przy znacznej ingerencji ze strony państwa — w modne i nowoczesne kąpieliska morskie: Lloret de Mar, Rosas, Tossa de Mar, Blanes.
Costa Dorada (257 km dł.), będąca przede wszystkim regionem wypoczynkowym przemysłowej Barcelony, jest szerokim piaszczystym wybrzeżem, ciągnącym się łagodnym łukiem w kierunku południowo-zachodnim. Na przeważającej jego części dominuje ciągła zabudowa turystyczna, której największe nagromadzenie występuje w Calella, Malgrat, Pineda, Sitges (pierwsze kąpielisko śródziemnomorskie w Hiszpanii).
Pośrodku Costa Dorada leży stolica Katalonii — Barcelona. Założona w III w. p.n.e. przez Greków, rozbudowana przez Kartagińczyków jako port i miasto handlowe Barcino, weszła w skład imperium rzymskiego po drugiej wojnie punickiej (201 r. p.n.e.). W 712 r. wraz z całą Katalonią zajęta przez Maurów pozostawała pod ich panowaniem do początku IX w. W czasie rekonkwisty była ważnym ośrodkiem całej Katalonii. Po zjednoczeniu Katalonii z Kastylią Barcelona stała się miastem peryferyjnym i dopiero przełom XIX-XX w. przyniósł jej ponowny rozwój gospodarczy i polityczny (rozbudowa przemysłu włókienniczego i handlu). Centrum miasta — Plaża Cataluna — leży pomiędzy dawnym miastem średniowiecznym (Bario Gótico — dzielnica gotycka i Arrabal), przedmieściami z okresu feudalnego i XIX-wieczną dzielnicą Ensanche. Najważniejsze zabytki miasta zgromadzone są w Bario Gótico, m.in. katedra Santa Eulalia (1298-1450 r.), gmach Archiwów Korony Aragońskiej (XVI w.), pałac królewski (XIV-XV w.), pałac Generalidad (XIV-XVII w.). W sąsiadującej z Bario Gótico dzielnicy portowej wznosi się jeden z najciekawszych zabytków miasta, kompleks budynków Arsenału i Stoczni Królewskiej (XIII-XVIII w.). W dzielnicy Ensanche znajduje się kilka budowli wzniesionych w epoce secesji przez architekta Antonio Gaudiego: Casa Batlló, Casa Mila oraz najsławniejsza budowla jaką jest kościół Sagrada Familia.

Region Wschodni
Castellón de la Piana, Alicante, Walencja, Albacete, Murcja, Teruel (Aragonia)
Region Wschodni obejmuje wybrzeże Morza Śródziemnego (Costa del Azahar, Costa Blanca) oraz wschodnią część Mesety i Gór Iberyjskich.
Costa del Azahar (Wybrzeże Kwiatu Pomarańczowego) ciągnie się na przestrzeni 300 km, od ujścia rzeki Ebro po przylądek San Antonio (prowincje Castellón de la Piana, Walencja). Jest to piaszczyste, płaskie wybrzeże o charakterze lagunowym. W Zatoce Walenckiej znajduje się lagunowe jezioro La Albufera (85 km2), duży rezerwat ptactwa wodnego. Najważniejszymi ośrodkami wypoczynkowymi są: Peniscola, Gandia, Benicarló, Benicasim, Oropesa.
Pomiędzy piaszczystymi plażami a wschodnim skłonem Mesety rozciąga się Huerta — nizinny teren wypełniony osadami rzecznymi. Z winnic tu uprawianych pochodzą słodkie i wytrawne gatunki win: „Yeda", „Jumilla", „Valencia".
Stolicą regionu jest licząca blisko 700 tys. mieszkańców Walencja. Trzecie co do wielkości miasto Hiszpanii, położone jest nad rzeką Turia w odległości 3 km od Morza Śródziemnego. Zabytkowa dzielnica usytuowana jest w zakolu Turii, zajmując centralną część aglomeracji miejskiej. Większość zabytków pochodzi z okresu świetności miasta (XV-XVIII w

Costa Blanca (Wybrzeże Białe),
rozciągające się od przylądka San Antonio do przylądka Gata, obejmuje wybrzeże prowincji Murcja i Alicante. Obok piaszczysych i szerokich plaż występują tu wybrzeża wysokie, które tworzą opadające ku morzu peryferyjne obszary Gór Iberyjskich. Spośród licznie występujących tu kąpielisk największą popularnością cieszy się: Benidorm, najmodniejsze kąpielisko Hiszpanii lat osiemdziesiątych (ok. 160 hoteli o pojemności 32 tys. miejsc) oraz położone nad zalewem Mar Menor — Manga Mar Menor.
W środkowej części wybrzeża, w pobliżu miejscowości Elche (k. Alicante), znajduje się jedyny w Europie rezerwat palm daktylowych.

Region Centralny
Valladolid, Soria, Segowia, Avila (Stara Kastylia), Madryt, Guadalajara, Cuenca, Toledo (Nowa Kastylia)
Region Centralny obejmuje Góry Kastylijskie, wschodnią część Wyżyny Nowej Kastylii, południowe tereny Wyżyny Starej Kastylii oraz przeważające obszary Gór Iberyjskich.
Góry Kastylijskie (Cordillera Central), będące granicą pomiędzy Mesetą Północną i Południową, ciągną się na przestrzeni ok. 700 km.
Liczne miejscowości La Manchy (m.in. El Toboso, Campo de Criptana, Puerto Lapice Alcazar de San Juan) związane są nierozerwalnie z życiem M. Cervantesa i bohaterów jego powieści — Don Kichota, Sancho Pansa i Dulcynei.

W pobliżu geograficznego środka Półwyspu Iberyjskiego, na południo-wschód od gór Sierra de Guadarrama, leży stolica Hiszpanii — Madryt. Do 1560 r., kiedy to Filip II przeniósł tu stolicę z Toledo, Madryt był niewielką osadą wokół mauretańskiego zameczku Magerit. Rangę miasta stołecznego zyskał jednak dopiero za panowania Burbonow w drugiej połowie XVIII w. Przebudowano wówczas dawny alkazar na pałac królewski (Palacio Real — obecnie muzeum przepełnione zabytkowymi meblami, dywanami, porcelaną, obrazami, bronią), zbudowano liczne pałace, rezydencje magnackie, kościoły i klasztory. Ostateczny kształt stolicy nadały jednak dopiero realizacje urbanistyczne przełomu XIX i XX w. Przebito wówczas bulwary i aleje, wzdłuż których stanęły gmachy użyteczności publicznej — Biblioteka Narodowa (1886 r.), Muzeum Przyrodnicze (1887 r.), Bank Hiszpański (1891 r.), Palacio de Comunicaciónes (1907-19 r.), pierwsze hotele klasy międzynarodowej: Ritz (1907 r.) i Pałace (1908 r.) oraz solidne kamienice mieszczańskie. Powstało również wiele obiektów rekreacyjno--sportowych, jak: hipodromy (Zarzuela, El Trebol), pola golfowe (Puerta Hierro), korty tenisowe, pływalnie, stadiony (Santiago Bernabeu — Real, Vincente Calderón — Atletico).
Współczesny Madryt jest wielkim (prawie 4 miliony mieszkańców), nowoczesnym miastem, siedzibą dworu królewskiego i władz państwowych, ważnym ośrodkiem kulturalnym i naukowym, siedzibą największego w Hiszpanii uniwersytetu (70 tys. studiujących). Mimo rozwoju przemysłu pozostaje miastem „trzeciego sektora". W żadnym innym mieście banki nie nadają śródmieściu tak zdecydowanego akcentu, jak w Madrycie. Stolica Hiszpanii jest najważniejszym węzłem komunikacyjnym kraju, zbiegają się tu główne arterie komunikacyjne, a port lotniczy Barajas przyjmuje rocznie ponad 5 milionów pasażerów.
Madryt, prawie pozbawiony zabytków architektonicznych, ma bogate muzea (blisko 60 placówek), liczne parki (w tym najbardziej okazałe: Retiro, Casa de Campo) oraz niezliczoną ilość fontann (najpiękniejsze towarzyszą głównej arterii komunikacyjnej stolicy, na placach La Cibeles, Canovas del Castillo, Colón).
Poza wspomnianym już muzeum w Palacio Real, do najważniejszych należą: Museo del Prado, Museo de la Academia de Bellas Artes de San Fernando (malarstwo hiszpańskie wszystkich epok), Ermita de San Antonio de la Florida y Panteon de Goya, Museo Lazaro Galdiano (kolekcja ze zbiorów Prado), Colección de Arqueologia y Etnografia Americana oraz Museo de America. Jak już zaznaczono, Madryt nie może pochwalić się wieloma zabytkami. Zabytki Madrytu są nieliczne, zasługujące na uwagę to: zbudowany w czasach Filipa II — Plaza Mayor, dawny klasztor Convente de las Descalzas Reales (XVI-XVIII w.), rokokowe sanktuarium pod wezwaniem Św. Antoniego (1797 r.) oraz stare centrum handlowe skupione wokół placu Puerta del Soi (XVIII-XX w.).

Na południe od Madrytu (70 km) położone jest Toledo — religijna stolica Hiszpanii.
Zalążkiem zbiorów były prywatne kolekcje Karola I, jego siostry Marii Austriackiej i Filipa II, wzbogacone następnie przez kolejnych władców Hiszpanii i przekazane w 1819 r. do obecnego gmachu muzeum. Gmach Muzeum Prado (trzy kondygnacje, ponad 100 sal), budowany od czasów Karola III, ukończony został za panowania Ferdynanda VII, jako Real Museo de Pintura y Escul-tura. W muzeum znajduje się m.in. 150 obrazów i rysunków Goyi, 50 Velazqueza, 30 El Greca, ponad 40 Ribery i Murilla, a także liczące po kilkanaście płócien kolekcje dzieł Rubensa, Brueghlów, Tycjana, Boscha, Veronese'a.
Jeden z najbogatszych zespołów zabytkowych Hiszpanii z trzech stron otoczony jest wąwozem rzeki Tag (mosty: Alcantara, San Martin), a od północy zamknięty murami arabsko-wizygockimi (bramy: Puerta del Soi, Bisagra, Cambrón). Zabudowa miasta jest obecnie niemal taka sama, jak w XVI w., kiedy to Filip II przeniósł stolicę kraju z Toledo do Madrytu. Wśród wąskich i krętych uliczek znajdują się liczne zabytki świadczące o wielowiekowej historii miasta. Z najważniejszych wymienić należy: gotycką katedrę (1227-1493 r.), dawny meczet Bib al-Mardoun wyświęcony na kościół San Cristo de la Luz (X w.), synagogi, obecnie kościoły: Santa Maria la Blanca (XIII w.), San Tristo (XIV w.), klasztor i kościół San Juan los Reyes (XV-XVI w.), alkazar (zbudowany na założeniach rzymskich, wielokrotnie niszczony i odbudowywany, ostatni raz po wojnie domowej w 1939 r.) oraz Hospital de Santa Cruz (XV-XVI w.) z jedną z największych galerii malarstwa, rzeźby oraz tkaniny w Hiszpanii. Toledo to miasto, gdzie żył i tworzył jeden z najwybitniejszych malarzy, El Greco. Od 1906 r. w jednym z XVI-wiecznych pałaców, znajduje się jego muzeum, tzw. Dom El Greca.

Na północ od Kordyliery Centralnej rozciąga się obszar Wyżyny Starej Kastylii (Castilla Vieja). Znajduje się tam wiele miast, które odegrały w historii Hiszpanii bardzo ważną rolę: Medina del Campo, Aranda de Duero, Toro, Cuellar, Palencia, ale na szczególną uwagę zasługują — Avila, Segovia i Valladolid.
Avila — najwyżej położona (1126 m n.p.m.) ze wszystkich stolic prowincji hiszpańskich, leży u stóp Sierra de Gredos, nad rzeką Adaja. W okresie kontrreformacji Avila była jednym z ośrodków prądu mistycznego związanego z działalnością św. Teresy.
Segovia — położona na wysokim wzgórzu, u podnóża gór Sierra de Guadarrama, założona została w czasach celtiberyjskich. W okresie rzymskim była ważnym ośrodkiem i administracyjnym, o czym świadczy m.in. zachowany akwedukt (98-117 r.) — najwyhńtiejszy zabytek architektury rzymskiej w Hiszpanii.
Costa de la Luz, to jedyny odcinek wybrzeża Hiszpanii, gdzie brak hoteli-wieżow-ców, a architektura zabudowy turystycznej harmonijnie wkomponowana jest w krajobraz brzegów atlantyckich. Ważniejsze kąpieliska to: Ayamonte, Punta Umbria, San Fernando.
Nizina Andaluzyjska (Depresión del Guadalquivir), leżąca między Zatoką Kadyksu, Górami Betyckimi i Sierra Morena, jest rozległą równiną, którą przecina rzeka Gwadalkiwir. Typowo śródziemnomorski klimat stwarza wyjątkowo korzystne warunki do rozwoju gospodarki rolno-sadowniczej. Na wapiennym cokole w trójkącie między Jerez de la Frontera, Puerto de Santa Maria i Sanlucar de Barrameda (ok. 22 tys. ha) rozciąga się rejon winnic, z którego pochodzi najsłynniejsze hiszpańskie wino — jerez (xeres, sherry).

W dolinie Gwadalkiwiru leżą dwa miasta - Kordoba i Sewilla — które wywarły wielki wpływ na historię i kulturę nie tylko Andaluzji, ale i całej Hiszpanii.
Kordowa (Córdoba), celtiberyjska osada, w czasach Juliusza Cezara stała się miastem rzymskim i jako Colonia Patrica została stolicą prowincji Hispania Ulterior (152 r. p.n.e.). Podbita przez Arabów, od 719 r. jako Qurtuba była stolicą emiratu Al-Andaluz, a od 928 r. stolicą niezależnego kalifatu. Półmilionowe podówczas miasto, największe w Europie, miało 50 tys. domów, 700 meczetów, 900 łaźni publicznych, wiele wspaniałych rezydencji, bibliotek, ogrodów, a także zakładów „przemysłowych" wytwarzających słynne na cały świat wyroby z metalu, skóry i tkanin. W schyłkowym okresie władztwa muzułmańskiego, Kordowa przeszła najpierw we władanie emirów z Sewilli (1068 r.), a następnie królów Kastylii (1236 r.). Okres upadku trwał aż do XX w., kiedy rozwój przemysłu zapoczątkował nowy okres w dziejach miasta. Najważniejszym zabytkiem Kordowy jest Mezquita (785-1009 r.) — wielki meczet Omajjadów, przekształcony w XVI w. na katedrę chrześcijańską. Od północy do meczetu przylega dawna Juderia (dzielnica żydowska) z jedyną synagogą (1315 r.) jaka pozostała w Andaluzji. Z innych zabytków miasta wymienić należy: Alcazar de los Reyes Cristianos (XIV w.), most rzymski z czasów Oktawiana Augusta, oraz pałac Las Bulas (XIV w.) mieszczący Muzeum Tauromachii i Sztuki Kordowańskiej. Dużą osobliwością starych dzielnic miasta jest labirynt wąskich uliczek z białymi niewysokimi domami, ryjącymi symbol ludowej architektury andalu-zyjskiej, słynne, ukwiecone patia cordobeses.

Sewilla — według legendy założona przez Herkulesa, istniała już w okresie kolonizacji fenickiej. Wczasach rzymskich, obok Colonia Patrica była głównym miastem Hispanii Ulterior. Od 411 r. pod panowaniem Wandalów, a następnie Wizygotów, w 711 r. została zdobyta przez Arabów. Odzyskana na rzecz Królestwa Kastylii (1248 r.), do szczytu potęgi doszła po odkryciu Ameryki, monopolizując handel z Nowym Światem.
Sewilla uchodzi za stolicę andaluzyjskiego folkloru określanego zbiorową nazwą flamenco. Istotą muzyki, tańca i śpiewu flamenco jest rytm wybijany obcasami, kastanietami lub klaskaniem w dłonie. Klasyczny strój flamenco — falbaniasta suknia do ziemi, chusta w tym samym kolorze, wysoko upięte włosy u kobiet, a obcisłe czarne spodnie, kamizelka z czerwonym pasem, płaski kapelusz i czarne bolero u mężczyzn — uważany jest za narodowy strój hiszpański.
W okresie Wielkiego Tygodnia dużą atrakcją Sewilli są procesje religijne. Poprzedzają one trwającą tydzień Ferie Kwietniową (Feria de Abril), podczas której miasto zmienia całkowicie swój wygląd. Sewilla staje się wówczas widownią nieustannego festynu, jedynego w swoim rodzaju na świecie. Centralnym miejscem ferii są Ogrody Marii Luizy i Plaża de Espańa.
Góry Betyckie (Cordillera Beticas) stanowią południowo-wschodnie obrzeżenie półwyspu. Ciągną się na przestrzeni ok. 600 km od okolic Kadyksu do przylądka Nao (Alicante). Poprzecinane licznymi dolinami i obniżeniami, składają się z wielu pasm i masywów, z których najwyższym jest Sierra Nevada. Powyżej 3000 m n.p.m. występują cyrki lodowcowe z niewielkimi jeziorami oraz najdalej na południe Europy wysunięty lodowiec — Corral. Najwyższe szczyty gór, ośnieżone przez większą część roku, stwarzają doskonałe warunki do uprawiania sportów zimowych. W pobliżu Pradollano (2500 m n.p.m.) znajduje się znany ośrodek narciarski Solynieve, oddalony zaledwie 50 km od wybrzeża Costa del Sol (kąpieliska: Adra, Motril). Dużą atrakcyjnością odznaczają się też: Sierra de Anteguera (1377 m n.p.m.) z rozwiniętymi zjawiskami krasowymi oraz Serrania de Ronda (1919 m n.p.m.).
W Serrania de Ronda położona jest jedna z najstarszych osad na terenie Hiszpanii — Ronda. Największą atrakcją tego miasta jest jego niezwykłe położenie na obu brzegach, głębokiego na 160 m kanionu rzeki Guadale-vin. Z Rondy pochodzi wielu słynnych matadorów, a samo miasto jest ogólnokrajowym centrum tauromachii (walki byków) — słynna arena Real Maestranza (1784 r.).
W Górach Betyckich znajduje się osiem uzdrowisk, z których największą renomę ma Alhama de Granada i Lanjarón, którego wody mineralne użytkowane były już w czasach arabskich.

U stóp północnego skłonu gór Sierra Nevada, nad rzeką Darro położona jest Grenada. Założona w 711 r. przez Arabów, w pobliżu ruin celtiberyjskiej osady llliberris, szczyt swojego rozwoju osiągnęła za czasów dynastii Nasrydów, między XIII a XV w. W tym to okresie powstała Alhambra, jedna z najwybitniejszych budowli islamu na świecie. Zespół pałacowo-obronny Alhambry jest fascynującym połączeniem form architektonicznych i rzeźbiarskich. Jest sztuką mnożenia planów i perspektyw, wielokrotnym dzieleniem przestrzeni, asymetrii i wręcz genialnego wykorzystania naturalnego światła. Ten cud architektoniczny, połączenie warowni i pałacu z 1001 nocy, budowany był w latach 1248-1359. Alhambra, dosłownie Czerwony Zamek, składa się z twierdzy Muhammada I (Alcazaba), pałacu królów mauretańskich z dziedzińcami Mirtów i Lwów oraz letniej rezydencji sułtanów (Ogrody Generalife). W latach 1526-1616, po zdobyciu Grenady przez wojska Izabeli i Ferdynanda, dobudowano na terenie Alhambry, renesansowy Pałac Cesarski.

Baleary
Archipelag Balearów, położony na Morzu Śródziemnym w odległości 100-250 km od wybrzeży Hiszpanii, stanowi integralną część kraju od 1285 r. Składa się on z pięciu większych wysp — Majorki, Minorki, Ibizy, Formentery i Cabrery — oraz wielu małych o łącznej powierzchni 5014 km2. Baleary wznoszą się na podwodnym garbie, który stanowi przedłużenie wapiennej strefy Gór Betyckich. W budowie geologicznej znaczną rolę odgrywają mezozoiczne i trzeciorzędowe wapienie, co powoduje występowanie form krasowych z licznymi jaskiniami (ok. 200). Najbardziej interesującymi są: Cuevas del Drac — nazywana Podziemną Alhambrą, oraz Cuevas Arta położone koło Porto Cristo w środkowej części wschodniego wybrzeża Majorki.

Organizujemy wyjazdy firmowe do Hiszpanii, wycieczki motywacyjne, integracyjne, wyjazdy incentive travel dla firm. Profesjonalnie zajmujemy się obsługą firm i kompleksowym przygotowaniem wyjazdu oraz dostosowaniem programu do życzeń klienta i jego możliwości finansowych.
Jesteśmy kilkanaście lat na rynku a nasi doradcy organizowali niejeden wyjazd dla firm. Skontaktuj się z nami.